Skip to content

Paano Ko Maabot Ang Mga Pangarap Ko Sa Buhay Essay Writer

Kung ang Pera ay Walang Bagay

Kung ang pera ay hindi bagay, ano ang tunay mong nais na gawin? Ito ay isang tanong na nagkakahalaga ng pagtatanong. Maraming kasiyahan ang maabot sa amin. Sinasabi lang natin sa ating sarili na hindi natin kayang bayaran ang mga ito, na hindi tayo karapat-dapat sa kanila, o hindi nararapat sa kanila.

Madalas nating i-block ang ating mga pangarap nang may dahilan na hindi natin kayang gawin ito, sa katunayan maaari tayong magawa ang mga hakbang patungo sa kanila.

Ano ang Gusto Ikaw Tunay na Pagnanais na Gawin?

"Kung ang pera ay hindi bagay, gusto ko gamutin ang kanser," sabi ni Rich.

Okay, kaya hindi niya magagawa iyon, ngunit ano ang pangarap na sinasabi sa kanya? May mga paraan na maaari siyang maglingkod sa medikal na larangan na walang paggastos ng pera. Maaari siyang magboluntaryo sa isang ospital, magpunta sa isang walkathon upang magtataas ng pera para sa isang organisasyon ng kanser.

Nais ni Lindsay na maglakbay sa mundo. "Kung walang pera ang pera, gugugulin ko ang sapat na oras sa Barcelona upang malaman ang lungsod, ngunit mahal din ang gumastos ng maraming oras doon.

Saan May Will, May Way: Pag-iisip Sa Labas ng Kahon

Naghahanap ng mas malapit sa kung ano ang kanyang tunay na ninanais - oras upang galugarin - tumingin siya muli sa kanyang mga pagpipilian kung paano makamit ito.

"Napagtanto ko na magagamit ko ang aking madalas na mga milya para sa eroplano," sabi niya. "At naninirahan ako sa New York, iyon ay isang destinasyon, marahil ang isang tao sa Barcelona ay nagnanais na maari nilang tuklasin ang NewYork."

Pagkalipas ng anim na buwan, gumastos si Lindsay ng isang buwan sa Barcelona sa isang bahay swap. At ang taong nakipagpalitan ng mga bahay ay naging isang malapit na kaibigan.

"Siguro gagawin namin ito nang isang beses sa isang taon," si Lindsay ay tuwang-tuwa.

Pagkuha ng Maliit na Hakbang sa Direksyon ng Ating Mga Pangarap

Ang bilis ng kamay ay upang tingnan ang aming pagnanais - kung ano kami gusto, sa halip na wala tayo o kung bakit sa tingin natin ay hindi natin ito magagawa. Sa pamamagitan ng isang maliit na pagkamalikhain ay madalas na posible upang masiyahan ang urges na mukhang sa unang sulyap na hindi namin maabot.

Habang tumatagal kami ng maliliit na hakbang sa direksyon ng aming mga pangarap, ang aming mga pangarap ay nagiging mas malinaw at taos-puso. Tulad ng sinabi ni Goethe, "Anuman ang iniisip mong magagawa mo, o naniniwala kang magagawa mo, simulan mo ito. Ang aksyon ay may magic, biyaya, at kapangyarihan dito."

Kapag nahuhumaling tayo sa kawalan ng seguridad sa pananalapi, wala kaming focus at kalinawan upang ituloy ang aming mga pangarap. Tulad ng aming mga isyu sa pera ay nakatutok at kami ay maaaring humingi ng - at tumanggap - banal na tulong, kaya, masyadong, maaari naming tanggapin ang suporta ng uniberso para sa aming mga pangarap at kagustuhan.

Mula sa mga Socks sa Cinema: Walking ang Landas ng iyong Dreams

Si Calvin, isang waiter, prides kanyang sarili sa kanyang magandang hitsura at gentlemanly kagandahan. Sa restawran ng oceanside kung saan siya gumagana, siya ang bituin. Siya ay nakikinig sa kanyang mga panauhin, tinutulungan niya ang matatandang kababaihan sa kanilang mga upuan na may kaginhawahan at biyaya, at nakakuha siya ng pinakamataas na tip. Ang kanyang mabilis na katatawanan at matinding pokus ay naging tanyag sa kanya at madalas na hiniling.

Natuklasan ni Calvin ang kanyang hindi makatwirang paniniwala na hindi niya kayang pumunta sa mga pelikula.

"Nagbibili ako ng medyas na mas mahal kaysa sa isang tiket ng pelikula," sabi niya. "Hindi ko alam kung ano ang iniisip ko, ngunit hindi ko kailanman pinapunta ang mga pelikula."

Siya ay nagsimulang maghukay ng isang mas malalim, tinitingnan ang kanyang mga malikhaing pagpapalagay at paniniwala. Paggalugad ng kanyang mga panaginip sa pagkabata, naalaala niya ang pagkuha ng lead sa play ng paaralan.

"Mahal ko ang pagkilos," sabi ni Calvin nang maliwanag. "Masayang-masaya ako sa paggawa nito." Ngunit ang kanyang ama, isang negosyante, ay lubusang nakapagturo sa kanyang mga anak ng halaga ng trabaho na may matatag na suweldo. Ngayon nagtatrabaho siya sa pamamagitan ng paaralan ng negosyo, Calvin matagal na ang nakalipas dismiss ang anumang mga saloobin ng kumikilos. Hindi nakakagulat na hindi niya hahayaan ang sarili na pumunta sa mga pelikula. Hindi ito tungkol sa sampung dolyar na tiket. Masyadong masakit na panoorin ang pagkilos na nais niyang gawin niya ang kanyang sarili.

Pagdadala ng mga Dreams Bumalik sa Buhay, Isang Hakbang Sa Isang Oras

Nakikita nang malinaw ngayon ang mga baging ng mga panaginip na hindi pa namatay, nagpasiya si Calvin na ipaalam ang kanyang sarili na muling galugarin ang pagkilos - habang dumadaan sa paaralan ng negosyo.

"Maaari kong mag-audition para sa isang pag-play na nagsasagawa ng gabi sa maaari kong makuha ang aking mga headshot at ipagpatuloy ang sama-sama at ipadala ang mga ito. Hindi kailangang maging alinman sa / o maaari kong pumunta sa paaralan ng negosyo at itali ang aking daliri sa tubig ng teatro At hindi ko kailangan ng mas magandang medyas. Pupunta ako sa mga pelikula minsan isang linggo kahit na ano lang para sa akin. "

Ang pagsunod sa aming mga pangarap ay hindi katumbas ng kawalan ng pananagutan sa pananalapi. Kapag nakita natin ang ating sarili na tinatanggihan ang isang ideya dahil sa pera, dapat tayong maging alisto upang tumingin muli sa kung ano ang ipinapalagay natin ay imposible.

Ang pera ay hindi magiging bagay na nagtatakda ng libreng pangarap. Ikaw ay magiging.

Reprinted na may pahintulot ng publisher,
Jeremy P. Tarcher / Penguin, isang miyembro ng Penguin Group (USA).
© ni Julia Cameron. dfknj.wz.cz


Ang artikulong ito ay iniakma may pahintulot mula sa libro:

Ang Prosperous Heart: Paglikha ng Buhay ng "Sapat"
ni Julia Cameron sa Emma Lively.

Ang isang sampung linggo na programa para sa paggamit ng iyong malikhaing puso at kaluluwa upang patnubayan ka sa kasaganaan sa lahat ng mga lugar ng iyong buhay. Sa pamamagitan ng kagila-gilalas na bagong araw-araw na mga tool at estratehiya na sumusunod sa mga yapak ng groundbreaking ng Cameron ng The Way's Artist, ang aklat na ito ay gumagabay ng mga mambabasa sa pagbuo ng isang buhay na puno at kasiya-siya habang naisip nila na posible.

I-click dito para sa karagdagang impormasyon o mag-order ng aklat na ito sa Amazon.


Tungkol sa Author

Nag-publish si Julia Cameron ng mga aklat na 30, mataas na praised maikling kuwento, award-winning essay at hard-hitting political journalism. Ang kanyang mga kredito ay mula sa Rolling Stone sa The New York Times. Isang nobelista, manunulat ng dulang, tagasulat ng kanta at makata, mayroon siyang natatanging kredito sa teatro, pelikula at telebisyon. Bilang may-akda ng The Way's Artist, si Julia ay kredito sa pagtukoy ng isang kilusan na nakapagbukas ng milyun-milyon upang mapagtanto ang kanilang mga pangarap na pangarap. Julia eschews ang pamagat pagkamalikhain eksperto, preferring sa halip upang ilarawan ang kanyang sarili lamang bilang isang artist. Bisitahin ang kanyang website sa dfknj.wz.cz

Higit pang mga artikulo ni Julia Cameron.

            Ang dahilan kung bakit ako sumulat ng artikulo patungkol sa ganitong tanung ay upang makatulong at makapagbigay ng linaw sa mga kabataang magdidisisyon sa kanyang papasuking kurso sa kolehiyo. Dahil naniniwala ako na hindi lahat ng tao ay may pagkakataong magkaroon ng magandang edukasyon lalung-lalo na sa Pilipinas dahil sa patuloy na nagiging kumplikable ang sistema ng ating economiya para sa ating mga mamamayan dito. Kayat ang magkaroon ng pagkakataong makapag-aral sa kolehiyo at pumili ng kursong kukunin ay hindi dapat ihalintulad sa pagpili ng bibilhing damit na susuotin para sa isang espesyal na okasyon at kapag hindi mo nakursunadahan ang damit na nabili ay pupuwede mong hubarin at ibalik sa pinagbilihan o di kaya ay bawiin ang perang ipinang-bili, hindi ito maari, dahil ang oras na iyong nagamit ay alam naman nating hindi na maibabalik kung sakaling nagunita mo sa kalagitnaan ng taon na hindi pala ito ang nais mong kurso.

Ang pag-aaral ng isang kurso sa kolehiyo ay hindi lang ginagastusan ng salapi kundi pinagugulan din ito ng lakas at oras. Ang salapi, lakas at oras ay ang mga importanteng yaman sa buhay ng isang tao at hindi na naibabalik kapag nagamit kayat kung sasayangin mo ang mga ito dahil lamang sa iyong pagwawalang-bahala ay maaring sagad sa iyong buto ang madadamang pag-sisisi pagdating ng panahon. Ang mga nakasulat sa artikulo kung ito ay base sa aking pan-sariling karanasan at obserbasyon sa mga taong aking kakilala at malapit sa aking puso. Maaring ang mga ito ay taliwas sa karanasan na inyong narinig mula sa inyong mga kakilala at ito naman ay aking inaasahang mangyari dahil naniniwala ako sa kasabihang

Everybody is unique

Bukas ang aking pandinig upang pakingan o basahin ang inyong mga karanasan at maari ninyo itong ipadala sa akin, sino ang nakakaalam baka may mapulot akong bagong kaalaman mula sa inyong karanasan at maging kapaki-pakinabang ito para sa aking anak at mga magiging apo.

Ngayon dumako na tayo sa tanung na “Paano ba pumili ng Kurso sa Kolehiyo na hindi ko pagsisisihan?”

Una sa lahat mayroon akong gustong linawin tungkol sa pagkuha ng kurso sa kolehiyo, mayroon akong natuklasan na sa palagay ko ay mahalagang malaman ng mga estudyanteng nasa ilalim ng pagdedesisyon. Madalas na nasa isipan ng isang tao o estudyante na ang…

“Pagtatapos ng kolehiyo ay Pagkakaroon ng pera”

Totoo na pwede kang magkapera pagka nakatapos ka ng pagaaral dahil may kapasidad kang magkaroon ng trabahong pang “white collar job” ito ang minimithi ng karamihang kabataang pilipino kapag nakatapos sila ng pag-aaral, ang magkaroon ng magandang hanap buhay. Kapag sinabi nating “magandang hanap buhay” ibig sabihin malaking sweldo at magagandang benipisyo at kung pupwede rin ay madaling trabaho, lumalabas kaya tayo nag-aaral ay para magkaroon ng “pera!” na sa ibang aspeto ay tama naman pero dapat natin itanung na, ito ba ang totoong layunin ng pagtatapos sa kolehiyo, ang magka-pera?

Mayroon akong duda sa ganitong paniniwala, dahil parang hindi magandang pakingan na nagiging Negosyo ang Edukasyon.  Kung pera lang din ang layunin natin sa pag-aaral mas mainam siguro na mag-aral muna tayo kung papaano humawak ng salapi at magpatakbo ng isang maliit na negsosyo tulad ng pagtitinda ng inihaw na bituka ng manok o di kaya eh pork-chop, pwede rin ang pagpapatakbo ng isang computer rental at matapos nito ay pumasok tayo sa mga seminar ni ginoong Colayco na magtuturo kung papaano pangalagaan ang financial income, dito malinaw na magkakapera tayo at lalawak ang ating kaalaman sa negosyo at paghawak ng salapi, hindi tayo basta-basta maloloko ng kapwa natin pagdating sa mga tubo o suklian at diskarte ng paninda.

Pumapasok ang mga tao sa kolehiyo para mapadami ang kaalaman patungkol sa kanilang interes. Hindi interes sa bangko kundi personal na hilig, nais gawin sa buhay, maaring sa dako ng medisina, enhinyero o kompyuter, ang kanilang pangunahing layunin sa pagaaral ay upang makakuha ng maraming kaalaman at susunod nalang siguro dito ang magkapera, kung titignan mo sa panahon ngayon ay naging baligtad na, gusto mag-aral ng mga tao dahil intensyong magkapera agad, iniisip kung saan pwedeng magpuntang bansa o kung anung malalaking kumpanya ang pwedeng pasukan, magkano ang sweldo?

 Na kung saan kung titignan mo noon parang hindi naman ganito ang isipan ng mga estudyante, ang layunin nila sa pagpasok ng kolehiyo ay para maabot nila ang kanilang pangarap. Kung nakapanood ka nga ng mga Little Miss Philippines sa Eat Bulaga noon ang lagging tanung sa mga bata ay

“Ano ang gusto mong maging?”

Ang sagot nila

“Gusto ko pong maging Doctor”

Bakit? (Follow-up question)

“Gusto ko po kasi maging katulad ng Tatay ko na gumagamot sa mga taong may sakit at tumulong sa mga taong mahihirap.”

Kung mapapansin ninyo ang mga kaisipan noon ay naka-sentro sa “Life Purpose” para magkaroon ng sense of certainty ang buhay o para mabuhay ng makabuluhan sa mundo. Pero ngayon parang iba na yata, tanungin mo ang mga estudyanteng mag-eenrol ng ganito…

Ano course na kukunin mo? (tanung)

Nurse!(sagot)

Bakit?(Follow-up question)

Kasi po gusto ko pumunta ng Amerika!

Bakit gusto mo pumunta ng Amerika?

Para kumita ng Dolyar! Dahil kapag Dolyar kumpara sa Peso ay mas-malaki

Sa makatuwid kaya gusto mag-nurse ay hindi dahil sa gustong gampanan ang gawaing Nurse kundi nais lang talagang kumita ng malaking salapi.

Gusto kung liwanagin muna na walang masama sa mag-ambisyon o sa pagkita ng malaking pera lalung-lalo na sa pagiging Nurse pero kung ang gagawin mong batayan sa pagkuha ng kurso ay kung alin ang mas malaki magpasweldo ngayon ay hindi matibay na batayan o paraan para pumili ng kurso.

So balik tayo sa naudlot na tanung…

Paano nga ba pumili ng kurso sa kolehiyo o ano ang matibay na basehan sa pagpili ng kurso?

Ito ngayon ang sagot…

Piliin mo ang kursong kunektado sa iyong interes, paboritong libangan o hilig. Maaring narinig nyo na ang payong ito pero sa totoo lang ito ang matibay na basehan at tamang paraan sa pagpili ng kurso at upang maiwasan mong magsisi sa huli ayon sa aking karanasan at obserbasyon.

Matanung ninyo kung bakit?

Dahil kapag sinabing Course tinutukoy dito ang direksyon sa buhay, kapag tinanung na ano ba gusto mong direksyon o kung saan mo gustong mapapunta dapat mo itong sagutin ayon sa gusto mo…

Hindi dahil gusto ng magulang mo

Hindi dahil gusto ng kaibigan mo

At higit sa lahat hindi dahil libo-libong tao ang kumukuha ng kursong ito.

Ang pag-aaral ng isang kurso sa kolehiyo ay magiging bahagi na ng inyong buhay pwede itong ihalintulad sa pagpili ng mapapangasawa. Isipin mo kung ang mapapangasawa mo eh pinakasalan mo lang dahil sa yaman niya o di kaya ay sa udyok lang ng magulang o kaibigan mo pero ang buo niyang pagkatao ay malayung-malayo sa hinahangad mong maging asawa, sa palagay ko alin lang sa dalawa ang gagawin mo, makipaghiwalay o mag-sisi habang buhay.

Walang pinagkaiba sa pagpili ng kurso, kung ang kurso mong pinili ay kinuha mo dahil sa ito ang sikat ngayon at maraming makukuhang trabaho kahit na malayo sa iyong interes, paano na kung dumating ang panahong nalaos na ito at na-ngaunti na ang mga kumpanyang naghahanap ng nagtapos ng kurso mong kinuha (na ayaw mo naman)? Ibig ba nitong sabihin ay tapos na ang maliligayang araw mo?

Natatandaan ko ang sinabi sa akin ng Tatay ko na

“Mas mahirap tiisin ang pag-sisisi kesa sa lungkot”

Kaya sana ang artikulo kung ito ay makatulong sa inyo.

Uulitin ko na sa pagpili ng isang profession ay wala itong iniwan sa pagpili ng mapapangasawa tulad ng nasabi ko nung una, sa paglipas ng panahon tatanda kayong parehas at maaring ang sekswal na interaksyon ay hihina na, ang mga material na bagay ay hindi na ganoong kaakit-akit sa inyong dalawa at ang pinaka magiging pundsyon na magtataguyod sa inyong mag-asawa ay ang mabuting relasyon at pagmamahalan. Halos pareho sa profession o kursong kukunin mo sa kolehiyo, dadating ang panahon na maaring kuntento ka na sa mga material na bagay o parangal.

Pero ang hilig mo o passion sa ginagawa mo ang mananatiling magtutulak sa iyo para magtrabaho, sa puntong ito ay magtratrabaho ka hindi dahil ang pangunahin mong layunin ay kumita ng pera kundi ginagawa mo ito dahil ito ang gusto mong gawin sa buhay at lumalabas na hindi na ito trabaho kundi libangan, libangan na kung saan ay kumikita ka narin ng salapi.

PS

Iminumungkahi kung iyong panoorin ang pelikulang banyaga na may pinamagatang ACCEPTED, na pinagbibidahan nila Justin Long, Blake Lively, Mark Derwin, Columbus Short at sa direksyon ni Steve Pink.

Maari mo ring basahin ang iba pang mga artikulong akin ring isinulat na pinamagatang

BABALA SA MGA GRA-GRADUATE NG KOLEHIYO

HINDI SAPAT ANG PAGTATAPOS SA KOLEHIYO PARA MAGTAGUMPAY SA TRABAHO

Paano mo masasasbing PANALO ka sa Kurso mong kinuha sa Kolehiyo?

KARANASAN O PINAG-ARALAN?

ANO ANG MATIBAY NA BASEHAN SA PAGPILI NG ESKELAHAN?

February 22, (Averaging viewers per day)

MARAMING-MARAMING SALAMAT! Sa lahat ng mga bumabasa o bumibisita sa artikulong ito. Nawa sana ay makatulong ako sa pagdedesisyon ninyo sa pagpasok sa kolehiyo.

Hinihiling ko na sanay maging matagumpay kayo at maligaya sa landas na inyong napiling tahakin.

My March Graduation Pix

Ang aking maipapayo sa mga Freshmen ay enjoyin ninyo ang buhay kolehiyo ano man ang estado ninyo sa buhay.

Para naman sa mga Seniours Kaunti nalang at magtatapos na ang pagtitiis, HUWAG SUSUKO!

At para naman sa mga kaka-graduate lang ay magsikap tayo na may halong pananampalataya  sa itaas,  dahil mayroon siyang inilaan para sa atin na magandang kapalaran&#;

At ang magandang kapalaran na ito ay makakamit natin kung tayo&#;y tumitiwala&#;

Tandaan lang yung sinabi ni Cristo kay Tomas

 &#;Mapapalad ang mga naniniwala kahit hindi nila ako nakikita&#;

Juan

Bless you all

Rocky Rivera

=-=-=&#;=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

July 24,

Saan na nga ba ako napadpad ngayon matapos ang pagtatapos ko sa kolehiyo?

Well as of now being empleyado ay naririto ako ngayon sa KSA (Kingdom of Saudi Arabia) bilang isang Production Planner.

I would say I am satisfied to what I am now&#; Sana kayo rin balang araw ay mahanap ninyo yung magpapakuntento sa inyo.

Like this:

LikeIkinakarga

Related

This entry was posted on Miyerkules, Nobyembre 26th, at umaga and is filed under FACTS OF LIFE, KATANUNGAN NG KABATAAN. You can follow any responses to this entry through the RSS feed. You can leave a response, or trackback from your own site.